
Voor 2022 werd een budget van ruim 36 miljard euro goedgekeurd voor de zorg. Hierin is géén provisie voor de pandemie inbegrepen. Van waar komt het geld om dat allemaal te blijven betalen ?
Ik ben het gaan opzoeken en wil mijn bevindingen graag met mijn lezers delen.
2017 : 28,5 miljard wat werd uitgegeven aan zorg. De inkomsten van bijdragen van loontrekkenden waren goed voor 19,4 miljard. Als we ook nog de kosten van de uitkeringen ingevolge ziekte/invaliditeit erbij tellen spreken we over een totale uitgave (ZIV – ziekte en invaliditeitsverzekering) van 37,2 miljard euro. Per inwoner kost de gezondheidszorg (zonder uitkeringen) dan 2.527 €/inwoner.
2021 : 36,4 miljard kost de zorg. Met uitkeringen ziekte en invaliditeit erbij een totaal bedrag van 47,3 miljard. Inkomsten aan bijdrage loontrekkenden is dat jaar 20,06 miljard. Per inwoner kost de zorg dan al 3.129 €/inwoner.
Zorg ruim 25% duurder
Op amper 5 jaar tijd kost de zorg in ons land 8 miljard meer. De totale begroting, met uitgaven ziekte- en invaliditeitsvergoeding is dan zelfs meer dan 10 miljard gestegen.
De inbreng van bijdragen loontrekkenden steeg echter met maar 600 miljoen euro. Een habbekrats dus in deze miljardendans. Dat heeft dan weer veel, zo niet alles te maken met een maar minieme stijging van de werkzaamheidsgraad in ons land.
Oorzaken
Er is géén éénduidige oorzaak aan te geven voor de stijging van de kosten gezondheidszorg met 25% sinds 2017. Wat zeker wel een invloed heeft is het volgende
*We leven allemaal gemiddeld langer en doen dus steeds langer beroep op zorg.
*Er is een snel groeiende groep van -18 jarigen die nog niet kunnen bijdragen aan de sociale zekerheid. Zo bijvoorbeeld groeit de groep van 0 tot 17 jaar in Turnhout met ruim 24% in de periode 2011-2021, terwijl de groep van 18 tot 64 jaar -beroepsactieve leeftijd- maar aangroeit met 5,6%. Ook nog in Turnhout groeide de niet-beroepsactieve bevolking van 46,9% (2017) tot 47,5% in 2019. Voor de jaren daarna zijn nog geen cijfers gekend…
*omwille van asiel, migratie en volgmigratie is er een steeds groeiende groep die wel onmiddellijk recht hebben op gezondheidszorg maar nog niet, nog maar weinig, of nooit zullen bijdragen aan de sociale zekerheid. Zoals bvb de afgewezen asielzoekers.
De aanhoudende groei van deze groep is dan ook een belangrijke kostenfactor in de ZIV begroting
Zo is de aangroei van inwoners in ons land in 2021 bijna uitsluitend het gevolg van migratie met +58.000…In 2019 werden zo 40.000 verblijfsvergunningen afgeleverd in het kader van gezinshereniging.
*De werkzaamheidsgraad in ons land is in de beschouwde periode (2017-2021) maar heel licht gestegen. Met amper 2% punt (68,5 naar 70,5) Vivaldi heeft nog amper 9 jaar om het gat van 10% dicht te rijden…om zo tot 80% werkzaamheid te komen !
*Aan de uitgaven inzake invaliditeit valt in deze periode wel een opmerkelijke stijging te noteren. Waar deze kosten in 2017 5,8 miljard bedroegen is dat in 2021 gestegen naar 7,2 miljard
*En de pandemie dan ? Daar werd in de begroting van 2020, maar 360 miljoen voor ingeschreven. Tijdens de eerste lockdown lag ook enkele maanden de reguliere zorg volledig stil. Sommige verpleegkundigen en artsen werden zelfs gedeeltelijk werkloos. In de begroting 2021 vinden we 1,2 miljard terug voor covid 19 en in 2022 is er nog geen provisie voorzien in een begroting van ruim 36 miljard.
Dat onze sociale zekerheid behalve een bescherming- ook een solidariteitsstelsel is, weet iedereen.
Maar, solidariteit zonder grenzen -letterlijk- kan NIET blijven bestaan !








