Is er sprake van een ‘diefstallenplaag’ in de politiezone regio Turnhout? Ik heb, net als vele anderen wellicht, een abonnement op de nieuwsbrief van de Politie regio Turnhout.

Omdat recent (een 2^e keer) werd ingebroken bij een familielid, die de daders op heterdaad kon betrappen, in achtervolging ging en één van de inbrekers bij de kraag kon vatten, maar de twee toch moest ‘lossen’ nadat hij zelf ernstig werd verwond, ging ik deze nieuwsbrief eens van naderbij bekijken.

Wat stel ik dan vast?

*Sinds 1 maart (en tot/met 27 maart) staan in deze nieuwsbrief, 66 feiten (of acties zo je wil) vermeld.

*44 hiervan (of 2/3 = 66%) hebben betrekking op een diefstal (of poging tot).

*16 ‘feiten’ (of ruim 36%) inzake diefstal situeren zich in de stad Turnhout

Diefstallen, inzonderheid in woningen, is één van de prioritaire punten, opgenomen in het zonale veiligheidsplan. Ook nationaal is dit één van de speerpunten bij de federale politie. Niet verwonderlijk als je weet dat het eerste semester van 2012 er een stijging was vast te stellen van bijna 11% woninginbraken. Ten overstaan van 2008 dan weer is er een stijging van maar liefst 32%.

Per -10.000- woningen werden in 2011, -68-, woninginbraken geregistreerd, terwijl dit cijfer in de overeenstemmende periode van 2012 al oploopt tot 76.
Ontnuchterend bij dit alles, is dat het ‘oplossingspercentage’ bij woningdiefstallen nog géén 5% beloopt (4,5% : cijfers federale politie 2011)

Ik ga hier, gezien de ontstane commotie in Antwerpen, géén oproep doen om bij elke verdachte beweging en/of buitenlandse nummerplaat, de politie te verwittigen. Volgens Europa zou dit zelfs ‘stigmatiserend werken en de vreemdelingenhaat aanwakkeren’.

Nog verregaander zou een oproep zijn om de grenzen opnieuw te sluiten. Alhoewel, ik herinner me nog ten tijde van de varkenspest in de Kempen, dat er toen wel heel wat grensovergangen werden geblokkeerd. En voor het overige was er toen strenge controle op in- en uitrijden. Opmerkelijk was dat toen het aantal woninginbraken bijna tot –O- werd gereduceerd in het noorden van het arrondissement, in die periode van afsluiten en scherpere controle.

Dré Wolput

29 maart 2013

Even een ‘T.I.M.ekke’ doen: deze blog schrijf ik niet als (bestuurs)lid van CD&V, maar wel als verontruste burger. En verontrust ben ik ten zeerste. Sinds de verkiezingen van 14 oktober hangt er in Turnhout een erg negatieve sfeer.

Lees verder →

Als trouwe ACV/W-soldaat nam ik meer dan 40 jaar geleden, een rekening bij BAC, kocht een coöperatief aandeel voor mezelf, later ook voor mijn echtgenote en nog later ook voor onze zoon. (later werden dit  Arcopar-aandelen)

Lees verder →

Inleiding : ‘Natuurlijk voel ik me daarin bedrogen, samen met die 800.000 coöperanten. Ik schreef mijn thesis over de rentabiliteit van kleine spaarbanken. De coöperatieve, dat was het hart van het ACW-model.” Dit antwoordde Steven Vanackere op de vraag of hij zich niet bedrogen voelde bij het Arco-gebeuren. (DS 16/2/2013)

Lees verder →

Voor, maar vooral na elke verkiezing wordt minutieus nagemeten waar en hoe dikwijls het cordon sanitaire werd ‘doorbroken’.

Lees verder →

Dat eindejaar nadert merk je aan de lijstjes en de jaaroverzichten,

Zelf krijg ik dan de neiging om een tekstje te dichten…

Lees verder →

Vooraf: er kan geen misverstand bestaan over het feit dat we ‘aandeelhouder’ zijn of waren. Het adjectief ‘coöperatief’ veranderd daar niks aan.  Wat is dan het probleem wel?  Toen ik -en vele anderen- destijds een coöperatief aandeel kocht van BAC, kon dat ‘slechts’ voor een beperkt bedrag (enkele duizenden franken). Toen was BAC duidelijk ook een SPAARBANK en met de aanschaf van dit aandeel, behoorde ja als coöperant, tot de GROEP C.

(De overkoepelende holding van BAC was sinds 1934,  het Landelijk Verbond der Christelijke Coöperaties -LVCC, ook Groep C genaamd).

Lees verder →

December is dè maand bij uitstek om onze aandacht te vragen voor armoedebestrijding.

Lees verder →