Opinie

ACW en ARCO (met interviewpodcast)

aeropolis

Vooraf: er kan geen misverstand bestaan over het feit dat we ‘aandeelhouder’ zijn of waren. Het adjectief ‘coöperatief’ veranderd daar niks aan.  Wat is dan het probleem wel?  Toen ik -en vele anderen- destijds een coöperatief aandeel kocht van BAC, kon dat ‘slechts’ voor een beperkt bedrag (enkele duizenden franken). Toen was BAC duidelijk ook een SPAARBANK en met de aanschaf van dit aandeel, behoorde ja als coöperant, tot de GROEP C.

(De overkoepelende holding van BAC was sinds 1934,  het Landelijk Verbond der Christelijke Coöperaties -LVCC, ook Groep C genaamd).

Vervreemding

Doorheen de jaren is dit aandeel echter meer en meer gaan ‘vervreemden’ van de ‘brave huisvaders/moeders’ De oprichting van Arco, Arcofin, een holdingmaatschappij, samensmelting met Artesia en later Dexia, allemaal ten gevolge van de ‘internationalisering’ zorgden voor deze vervreemding. In tegenstelling tot destijds BAC, wat wel degelijk een coöperatie was (Belgische Arbeiders Coöperatie) werden en waren dit nu allemaal vennootschappen. Vennootschappen die, ondanks de nobele èn sociale doelstellingen van de oprichters van de Arco-Coöperaties, winstmaximalisatie beoogden.

Ingewikkeld kluwen

De structuur van de Arco-groep is uiterst complex en veranderde in de loop van de geschiedenis herhaaldelijk. Er zijn grosso modo twee grote categorieën van aandeelhouders: (1) de particulieren en (2) allerlei entiteiten uit de christelijke arbeidersbeweging.

Van Arcopar, de enige ACW-coöperatie die een echt erkende coöperatie is (belastingvrijstelling),  bezitten particulieren ongeveer 96%. Particulieren bezitten ook 17,5% van Arcofin en 59,2% van het beter renderende Arcoplus. Maar het is nog ingewikkelder, want Arcopar bezit 53% van Arcofin en 10% van Arcoplus. De drie coöperaties bezitten ook belangen in Auxipar, de niet-vereffende NV van het ACW, waarin ook Dexia zelf (40%) participeert.

Het ACW bezit de rest van de aandelen in de coöperaties en in Auxipar en financiert of financierde daarmee zijn syndicale en sociale werking.

Veilige belegging bij BAC

Dat het aandeel in oorsprong een, veilige belegging was bij BAC, staat volgens mij wel vast. Maar dat er later zeer onveilige dingen werden gedaan met ‘onze’ centen, staat volgens mij ook vast. Eigenlijk was Arco al virtueel failliet in 2008, toen ze, als gevolg van de eerste bankencrisis, miljoenen aandelen kochten van Dexia. Aan een ‘waarde’ van bijna 10 euro, terwijl datzelfde aandeel op de beurs TOEN slechts 3,5euro waard was. Met die zeer risicovolle operatie was meteen het doodvonnis getekend!

En de rol van het ACW?   

ACW en Arco: net als bij zovele gebeurtenissen in het leven worden goede zaken kapotgemaakt door geldkwesties en/of ontrouw. In het ACW-Arco-verhaal spelen mijn inziens beide. Zo hielden zij -Arco- tot kort voor het Dexiadébacle in 2011 vol, dat ze ‘een voorzichtige politiek’ voerden. (Een aandeel waarvan tot enkele weken voor de neergang van Dexia en Arco, werd gezegd dat het een veilige, maar vooral voorzichtige belegging is/was) De grootste leugen werd door Arcopar verkondigd, bij het begin van de zomervakantie in 2011. Zo stuurden zij volgend bericht met rekeninguitreksel aan hun ‘vennoten’ : “Beste vennoot, U merkt het. De voorzichtige politiek die ARCOPAR CVBA voert, maakt het mogelijk om u ook over het boekjaar 2010-2011 een aantrekkelijk divident uit te keren.”

Vandaag betreur ik dat het ACW, bij monde van zijn voorzitter, de indruk wekt ‘niks’ te maken te hebben met het feit dat Dexia (maar voordien Bacob en nog voordien BAC) ‘dergelijke bancaire produkten’ verkochten. Honderden vrijgesteden en duizenden vrijwilligers krijgen, ondanks het sterke inhoudelijke verhaal van het ACW als middenveldorganisatie, de wind van voor. Hoogste tijd dat het ACW ‘open kaart’ speelt en toegeeft waar en hoe er fouten werden gemaakt en deemoedig toegeeft zich zwaar te hebben vergist in het aansturen van het beheer van de holding  Arcofin.

Deze ‘geldkwestie’ maakt het ACW kapot. En uiteraard maken ‘anderen’ daar gebruik en/of misbruik van om het gedachtengoed van dat ACW evenzeer kapot te maken. Maar dat heeft wellicht deel ook te maken met wat ik de ‘arrogante wijze’ van optreden van het ACW zelf noem. Wanneer gaan ze nu eindelijk paard en kar noemen?! 

Nu datzelfde ACW ook nog eens onderneming in moeilijkheden is geworden, zal het alleen nog moeilijker worden om die boodschap van rechtvaardigheid, solidariteit en verdraagaamheid wereldkundig te maken èn te houden. Alhoewel: wat mensen terzake voelen en denken kan géén enkele (geld)kwestie ‘an sich’ kapot maken. De gedachten zijn èn blijven vrij. Maar elke dag van ‘slechte communicatie èn zeer gebrekkige transparantie van het ACW zelf zal net die  ‘slechte krachten’ versterken en de ‘goede krachten’ steeds meer isoleren. Ook dat is wraakroepend hoor!

Wie zal dan betalen?

Is het de overheid -belastingbetaler- die hiervoor moet opdraaien? Dat zou dan de 3de keer zijn dat diezelfde belastingbetaler wordt aangesproken om het slechte en te risicovolle beheer van Dexia en vennoten, mee te betalen.

  1. via de torenhoge garantie waarvoor de Belgische staat kan opdraaien (u en ik dus)
  2. via de vereffening van de gemeentelijke holding waardoor ook heel wat gemeentebesturen vele miljoenen euro’s kwijt speelden
  3. via een eventuele ‘schadevergoeding’ voor de aandeelhouders Arcopar.

Zelf kost dit slecht en onverantwoord beheer mij zowat 15.000 euro. Immers bezit ik 3 Arcopar-aandelen die samen een kleine 10.000 euro waard zijn. Dit bedrag is de inleg van 2.000 euro en de in alle verlopen jaren verworven dividenten. Daarnaast bezit ik ook nog 3 Arcofin aandelen van elk 1.240 euro. Een behoorlijk bedrag.

Ik roep alle Arcopar-aandeelhouders op om front te vormen en via juridische weg onze rechten af te dwingen.

Podcast

Beluister podcast op http://www.tos.be

Standaard