Er is bij deze gloeiend hete temperaturen geen twijfel mogelijk : ’t is zomer. Meer zelfs, ’t is vakantietijd. Een mooi moment om nog eens een stand van zaken op te maken.

Lees verder →

Ja, ik beken, ik ben ook een BBB. Een bange, blanke Belg. Bang omdat ik steeds meer haat zie in deze samenleving. De voorbije maanden puilden internetfora vooral uit van haat tegenover de Walen. Vandaag gaat het weer -meer dan ooit- over allochtonen.

Lees verder →

Nee, deze blog ‘de 50 voorbij’ gaat niet over mijn leeftijd. Alhoewel die ook al een eindje voorbij de 50 ligt. Ik wil wel even stilstaan bij het gegeven dat ik nu al 50 keer de kans heb gekregen om op gazet van turnhout ‘mijn gedacht’ te zeggen

Op 1 november vorig jaar kwam ik voor de eerste keer rechtstreeks online op gazet van Turnhout met een blog over asielzoekers. 645 keer werd ‘bange blanke man’ gelezen. Genoeg om goesting te krijgen in meer. Dat meer resulteerde nu dus in ruim 50 blogs, die allen samen 21.500 keer werden gelezen. Of je dat een succes mag noemen laat ik over aan anderen. Zelf ben ik er alvast tevreden mee en wil ik nog wel een tijdje doorgaan. Tenminste als GVT mij die kans blijft geven.

Verdere analyse van de cijfers leer me ook nog dat er zeer weinig reacties komen op deze schrijfselen. Maar ik heb de indruk dat het aantal reacties op GVT in zijn geheel sterk verminderde nadat de redactie besloot om niet langer anonieme reacties toe te laten. Moesten alle internetfora deze moed tonen zou er héél wat minder onzin en scheldproza verschijnen. Maar dat terzijde gelaten blijft het wel spijtig dat er weinig reacties zijn, net omdat woord en wederwoord de meerwaarde is van een blog.

Een andere vaststelling is ook dat de lezer vooral verwacht dat mijn blogs over Turnhoutse situaties handelen. Na de beruchte gemeenteraad van 28 februari dit jaar maakte ik 11 blogs die over de Turnhoutse politiek gaan. Samen goed voor 6615  lezers. Je ziet meteen dat het gemiddeld aantal lezers dan een flink stuk de hoogte ingaat. De meest gelezen blog (825) handelde over het Turnhoutse vennengebied en de bedreiging inzake de noord-zuid verbinding. (Nee, ik wandel niet mee)

De bredere maatschappelijke thema’s worden ook gelezen, zij het veel minder. Alhoewel er ook op dat vlak uitschieters zijn zoals deze over de 50+ op de arbeidsmarkt (570) Voor dergelijke thema’s ‘wijk’ ik dan meestal ook uit naar mijn blog op de website van dewereldmorgen. Trouwens ook deze website is net als deze van GVT een echte aanrader. Ook op m’n eigen dré blogt staan er al 100 artikels geschreven

Nog zowat 100 dagen en mijn actieve ACV-loopbaan is dan ten einde. Eerder opperde ik al eens dat ik dan misschien ook wel verdwijn van het publieke forum. Maar als zovele lezers van GVT in deze mate mijn blogs blijven lezen moet ik die mening wellicht herzien. Alvast 21.500 keer bedankt dat je de inspanning deed om te lezen wat ik neerschreef.  Niet altijd even objectief wellicht, maar wel altijd vanuit een grote betrokkenheid op de samenleving, hier en elders. Dikwijls ook gedreven door verontwaardiging, om wat er (niet) gebeurde, om wat ik  zie als ‘eenzijdige berichtgeving’ of als een gebrekkige berichtgeving.

Ja, ik weet het. De voorbije weken heb ik al meermaals een blog gemaakt over ‘de arbeidsmarkt en langer werken’ Ook deze blog gaat hier nader op in. Even terugblikkend ook op hoe het er 3 jaar geleden aan toe ging op die arbeidsmarkt. In Turnhout en Vlaanderen.

Lees verder →

Je kan er niet naast kijken, luisteren of zien. De ‘hoera-berichten’ over de aantrekkende economie èn de oplevende arbeidsmarkt vliegen je om de oren. Als je niet meegaat in dat euforisch denken, kijkt men je ‘scheef aan’.

Lees verder →

Het waren turbulente maanden in de Turnhoutse politiek. Het mobiliteitsplan, waartegen zwaar verzet was gerezen, inzonderheid wat het parkeerbeleid betreft, werd verworpen. Wat er daarna volgde aan ‘actie’ binnen zowel het ACW als de CD&V weten we ondertussen allemaal. 

Lees verder →

Morgen, met het feest van O.H-Hemelvaart viert de Christelijke arbeidersbeweging -het ACW- dus, Rerum Novarum. Meestal een momentum om stil te staan bij de politieke en sociale actualiteit.

Lees verder →

Een degelijk onderbouwd leeftijdsbewust personeelsbeleid tussen 50 en 65 kan de pensioenleeftijd omlaag halen!

De neoliberale denktank Itinera, o.l.v. Ivan Van de Cloot lanceerde vrij recent een ‘pensioenboek’. Kern van hun ‘oplossing’ is langer werken, concreet tot 70 jaar, eventueel ‘deeltijds pensioen’ tussen 60 en 70 jaar.

Vandaag mag deze econoom in De Tijd één en ander nog eens toelichten. Ik heb dit artikel gelezen, niet alleen met stijgende verbazing, maar vooral met stijgende ergernis. Sta me toe een passage van deze denktank-econoom aan te halen.

Zo stelt hij: "De realiteitszin stelt dat we niet kunnen rekenen op een participatiegraad van 100 procent in de leeftijd tussen 55 en 65 jaar."

Beste mijnheer Van de Cloot: en als we er nu eens van uitgaan dat de werkgevers eindelijk eens ernstig gaan investeren in het langer in dienst kunnen houden van 50-plussers?

En als we er nu eens vanuitgaan dat diezelfde werkgevers niet langer hun neus ophalen wanneer een 50+sollicitant zich aandient? Een echt en onderbouwd leeftijdsbewust personeelsbeleid zou in dat geval kunnen leiden tot een markante verhoging van de werkzaamheidsgraad tussen 50 en 65 jaar.

Als je het als econoom bekijkt, mikkende op een stijging van de werkzaamheidsgraad met pakweg 10 procent zou het wel eens kunnen dat je de pensioenleeftijd zelfs kan verlagen i.p.v verhogen.

Maar het is duidelijk dat zowel Itinera als heel wat politici in dit dossier kiezen voor wat ik noem ‘een symbooldiscussie’. Jullie hebben van het langer werken een fetisch gemaakt die gretig, tè gretig zelfs, werd overgenomen door opiniemakers. Het zijn ‘denktanken’ zoals itinera die een serene, maar objectieve discussie moeilijk tot onmogelijk maken.

Daarom deze uitnodiging: maak een ernstige studie over wat het effect kan zijn van inzetten op maatregelen om de werkzaamheidsgraad van 50-plussers op te trekken. Zowel aan de ‘instroom’ als aan de ‘uitstroom’ van deze groep.

Wat zou een stijging van (bvb) 10 à 15 procent betekenen? Als die studie gemaakt is, kunnen we opnieuw eens ‘klappen’ met mekaar. Maar laat die fetisch van (bvb) werken tot 70 jaar los.

Trouwens, het is maar al te duidelijk dat de vakbonden in heel dit debat ‘systematisch’ buitenspel worden gezet. Als een vakbondsleider (Luc Cortebeeck) aan jonge interviewers probeert duidelijk te maken dat het probleem niet zit, nà 65 jaar, maar wel tussen 50 en 65 jaar, wordt hij agwanend bekeken. De idee van ‘een niet-verantwoordelijke vakbond’ is dan niet ver af.

Als VDAB een kick-off organiseert om de ‘nieuwe aanpak’ rond activering 50+ binnen VDAB te lanceren, dan krijgen de vakbonden al van bij de start de wind van voren van VOKA. Want VOKA kent maar één benadering: schaf het brugpensioen af!

De pas verkozen ACV-voorzitter, Marc Leemans (proficiat Marc), maakte het al duidelijk dat we als ACV werk hebben wat ons ‘imago in de media’ betreft.

Opiniemakers zitten niet alleen af te geven op een ‘zoveelste staking’ bij NMBS of op ‘het hoog aantal ziektedagen’ bij De Lijn. Nee, opiniemakers geven ook graag af op vakbonden in zijn geheel. Ook wat betreft ‘ouderen en de arbeidsmarkt’ is het adagium van VOKA en/of Unizo nog het enige wat aan bod komt.

Dat heeft dan weer als gevolg dat ‘studies’ zoals deze van Itinera bijna het statuut van ‘heilig’ krijgen in diezelfde media. Verwerpelijk!

Er was heel wat ‘rumoer’ toen bekend werd dat Ternat,  ‘speelpleinlawaai-hinder’  nà 21.30U wou vermijden. Wat ik dacht en denk: een verstandige maatregel. Kinderen zullen dan wel uitgespeeld zijn zeker ?!

Niet verstandig, roept het Vlaamse jeugdwerk, schandalig zelfs, vinden zij.Tja, dergelijke ‘tegenstellingen’ zijn voldoende om alle internetfora snel telaten volstromen met voor- en tegenargumenten. Sommige media schuwen dan ook de zware kanonnen niet als ze het hebben over een ‘avondklok’ Snel volgt er ook een obligaat artikel over hoe goed Turnhout het wel doet in zijn aanpak over ‘hangjongeren’.Jeugdwerkers ten velde roepen bijna allemaal in koor dat iedereen maar eens moet nadenken over zijn/haar gedrag toen ze zelf jong waren. Dat doen we dan toch zeker, eens nadenken. Ik wil mijn lezers graag laten meedelen in wat dat‘nadenken over mijn jeugd en jong zijn’ aan ‘resultaten’ heeft opgeleverd. Daar gaan we !

*Ik ben geboren in 1954 in het landelijke Lille, zo wat in het midden tussen de ‘grote’ steden Herentals en Turnhout. Ook zowat middenin een gezin van 9 kinderen. Een groot huis met daarbij een grote tuin. Vader teelde heel wat groenten in die tuin en moeder plantte elk jaar haar dahlia’s,plukte de rode besekens van de struiken, samen met de knoesels en de rabarber waar dan de ‘winterse confituur’ van gemaakt werd. En er stonden ook nog enkele geiten op t’ hof met in de buurt ook nog één of twee varkens.  Elk gezinslid had zijn taak, naast het spelen in den hof. Elke zaterdag bvb moest er iemand met de kruiwagen naar het stort wat zo een 4-tal kilometer verder was gelegen. Huisvuilophaling kwam slechts één keer per jaar, als ’t kermis was. Ook het gras moest worden afgereden met zo’n ‘duwertje’, daarna opgegritseld en het gras weggevoerd. De zandpaadjes naast het gezon, de wandelpad in den hof enz. moest wekelijks worden geharkt en mooi ‘gekrebbeld’ En niet te vergeten, de varkens- en geitenstal moest elke week worden uitgemest. En natuurlijk moest iedereen elke zondag naar de mis.

Vader was een hevige duivenliefhebber wat betekende dat alle‘klein mannen’ zich elke zondagvoormiddag ‘stil en binnen’ moesten houden zo rond het uur dat de duiven gingen ‘vallen’. O wee degene die net dan met zijn ‘veloke’of wat dan ook in de buurt van het duivenhok durfde te komen. Not done, zou men nu zeggen. Straf gekregen op school ? Oké, doe ze maar dubbel was de boodschap,gevolgd of voorafgegaan door een ‘klets om je oren’ want het begrip‘pedagogische tik’ was toen nog niet uitgevonden. Naar school gaan deed je tot 14 jaar en er waren maar weinig van je kameraden die langer school volgden. Dus was je al snel aan het werk. Bij en tussen grote mensen waardoor je zelf ook al rap ‘ontgroend’ was. Maar niet volwassen. (meerderjarig) dat was je destijds pas op je 21e levensjaar. En de ‘pree’ die je verdiende –toen nog cash betaald- ging tot de laatste centiem naar je ouders. Zij zouden wel voor je sparen ! Dat je luisterde naar je ouders en deed wat je werd opgedragen was de regel, niet de uitzondering. Trouwens ook het begrip‘kinderrechtencommissaris’ bestond nog niet. Er werd je ook geleerd om te luisteren in ’t school en zeker niets te doen wat niet mocht, want dan kon je wel eens inhet ‘verbeteringsgesticht’ in Mol terecht komen. Dat bestond dus al wel. Je had ook respect, ontzag zelfs voor de ‘garde’ (de “gerre’ zeiden ze in Lille) Deze veldwachter handhaafde als enige in ’t dorp de orde. Dag en nacht zeven dagen op zeven. Het begrip ‘lokaal politiekorps’ bestond ook nog niet. Er waren enkel nog de’ gendarmen’ die je af en toe door het dorp zag komen met hun zwarte jeep en blauw zwaailicht. Tegen dat de tijd van uitgaan was gekomen (bij ons NIET voor je 16e jaar) kreeg je ook op dat vlak duidelijke instructies mee. Ik vat ze even samen : maak plezier maar zeker géén ruzie. Zuip je niet tegen de grond en om 12uur (middernacht) binnen of ’t zal der tegenzitten’.Drugs en of –dealers bestonden toen nog niet. Pas als je 18 werd kon er een uurtje langer worden weggebleven. En goed om weten : we gingen niet elke week uit hoor. Trouwens, waar zouden we naartoe getrokken zijn ? Buiten de plaatselijke kermis en deze in de buurdorpen waren er niet zo héél veel gelegenheden. Discotheken ? Dat zal wel iets van ’t stad zijn zeker ? En als we mochten uitgaan was dat ene keer in de week, géén 2 of 3 keer of meer… Een‘eigen kamer’ had je niet, kon ook niet in zo’n groot gezin. Integendeel sliep je met 3 of 4 samen op één kamer. En moet het gezegd : TV was er in ’t beste geval één, waarvan vader/moeder beheerder waren. GSM’s evenals PC’s en/of laptops bestonden niet. Er was ook nog de legerdienst en het begrip ‘multiculturele samenleving’ was nog niet uitgevonden. In ’t beste geval hoorden we de‘spekpater’ preken in ’t school of kerk over ‘die zwarte mannekens’ Ik kan nog wel wat verder gaan met deze ‘nostalgische’ opsomming maar sluit ze af met ‘en wij waren allemaal heel contente kinderen’. (en later ook allemaal ‘goedterecht gekomen’)

Anno mei 2011 zit ik op een terras op de pas gelegde kasseien op onze Turnhoutse Grote Markt. De scholen zijn net uit en ’t is behoorlijk druk met fietsers. Omwille van die werken is de Markt maar beperkt bewandelbaar. Er staat bij het afsluitend hekken dan ook een grote ferme boodschap ‘wandelzone. Fietsers hier afstappen’. De meeste ‘oudere’ fietsers doen dat ook, plichtsgetrouw. Edoch deze ‘veiligheidsboodschap’ is aan het jonge grut niet besteed. Enfin, jong maar wel al 14 jaar of ouder. En, denk ik, dat is ook dezelfde groep die zich niet stoort in het verkeer aan de ‘voorrang van rechts’ regel. ‘Laat de jeugd zijn gangen gaan’ hoor en lees je vaak. Op zich is daar niks op tegen…alleen, tot hoe lang mag/moet dat dan duren ? Vanaf wanneer moet/mag dat ‘zijn gang gaan’ worden omgebogen in ‘verantwoordelijkheid nemen en samenlevingsregels respecteren’ ?! Want deze jongeren (moeten) gaan tot hun 18e naar school en worden dan plotsklaps ‘meerderjarig’,volwassene zeg maar. En wie mag/moet hen dan dat ‘begrip en respect voorsamenlevingsregels’ bijbrengen ? Vader en moeder, het onderwijs of beiden ? Moet er misschien, naast een kinderrechtencommissaris ook een ‘kinderplichten’evenknie komen? Allemaal vragen waar ik zelf wel een antwoord zou kunnen op verzinnen. Maar kunnen die van het ‘Vlaamse Jeugdwerk’ of de vele jeugdwerkers ten velde mij een aanzet geven om tot een ‘redelijk antwoord’ te komen ? Of de mensen uit het onderwijs ? Maar dan liefst een antwoord dat verder reikt dan‘laat de jeugd zijn gangen gaan’ Alvast bedankt !

 Dré Wolput