Turnhout heeft een heel jonge bevolking van vreemde herkomst.
Een overzicht per leeftijdsgroep maakt dat duidelijk. (cijfers zijn deze op basis van de bevolking per 1/1/2022)
*Minderjarigen van 0 tot 17 jaar wonen er 9.467 in onze stad. 60,2% (39,5% op Vlaams niveau) of 5.700 ervan zijn van niet Belgische herkomst.
*18 tot 34 jaar telt 9.309 inwoners. Van hen is 50% (35,5% Vlaams) of 4.655 van vreemde herkomst
*35 tot 49 jaar, in deze leeftijdsgroep telt Turnhout 8.637 inwoners en is 45,3% (30,2% Vlaams) 3.912 van niet Belgische herkomst.
Van O tot 49 jaar telt onze stad 27.413 inwoners waarvan 14.267 van vreemde herkomst of 52%.
Volgens de statistieken woonden begin 2022 in totaal 17.618 mensen van vreemde herkomst in Turnhout. Ruim 14.200 van hen zijn dus jonger dan 50 Jaar !
Omvolking ?
Het extreem-rechtse Vlaams Belang spreekt in deze ongetwijfeld van omvolking. Wat ik me daarbij afvraag : realiseren zij zich dat deze cijfers, deze gegevenheid onomkeerbaar is ?
Of willen zij deze omvolking wel opnieuw omkeren en al wat niet van Belgische herkomst is uit onze stad ‘deporteren‘ ?
Laat ons wel wezen en zorgen dat wij in deze stad vooral inzetten op hefbomen om goed samenleven duurzaam mogelijk te maken.
Zo ondermeer wat betreft het sterker aanmoedigen èn begeleiden van gezinnen om ook als thuistaal het Nederlands te gebruiken. Dat maakt hun kinderen enkel maar sterker in de school en later ook op de arbeidsmarkt.
Meer inzetten ook om de veel te grote groep van werklozen van vreemde herkomst in onze stad -momenteel 6 op 10 werklozen- aan de slag te krijgen.
Dergelijke onevenwichten wegwerken, dat moet de marsrichting zijn voor de toekomst van Turnhout
Jong zijn als minister, als parlementslid, als journalist mag géén excuus zijn om -in de discussie over het SWT van ACV-voorzitter Marc Leemans- een loopje te nemen met de geschiedenis en al zeker niet met de -nog steeds- feitelijke mis-behandeling van ouderen op de arbeidsmarkt !
Meer bepaald de geschiedenis, evolutie in hoe omgaan met oudere werknemers en/of oudere werkzoekenden en de arbeidsmarkt.
Dat die evolutie en achtergrondkennis helemaal ontbreekt bij Vlaams minister van werk en economie Jo Brouns bleek erg duidelijk op donderdag 9 maart ll, in het Vlaams Parlement.
Zo betreurde hij het feit dat SWT nog veel te vaak aanzien wordt als het vroegere brugpensioen, terwijl een SWT’er aangepast beschikbaar moet blijven voor de arbeidsmarkt.
Alle aangepast beschikbaren in Vlaanderen moeten ingaan op een passend aanbod van VDAB. Ik verzeker u dat meneer Leemans daarop geen uitzondering zal zijn, dixit Brouns.
Maar dan moet VDAB wel meer dan een tandje bijsteken in de opvolging van SWT’ers, zo blijkt uit de cijfers van de minister. Van de 6.356 SWT’ers die Vlaanderen in januari 2022 telde hebben er op een jaar tijd maar 116 één of meer sollicitatieopdrachten gekregen. Dat is amper 1, 8 procent. De effectieve doorstroming naar de arbeidsmarkt ligt nog lager: 36 of 0,57 procent. “Geenszins goede cijfers”, erkent de minister. Hij heeft daarom aan VDAB gevraagd om met een “meer aanklampend beleid” te komen.
Wat de minister -de voorbije weken enkel bezig geweest met de boeren- duidelijk niet weet is dat de oudere werknemer/werkzoekende -lees de +50 iger- ondertussen al een halve eeuw, het lelijke eendje van de arbeidsmarkt is.
Den Uyl is in den olie
De oliecrisis van 1973 of olieboycot van 1973, ten onrechte ook wel de eerste oliecrisis genoemd, betrof een wereldwijd opzettelijk gecreëerd tekort aan aardolie. De crisis werd veroorzaakt door een aantal politieke acties van de Arabische olieproducerende landen, gericht tegen het Westen.
Als gevolg hiervan kreeg België te kampen met een enorme tewerkstellingscrisis. In een nota van het Planbureau – september 1984- blijkt dat de cijfers van werkloosheid en banenverlies hallucinante hoogtes kende.
Zo waren in 1973 amper 155.000 mensen n België werkloos. 4 jaar later, in 1977 was dat aantal al opgelopen tot 452.624 werklozen om 5 jaar later (1982) nog eens te verdubbelen tot ruim 870.000
De budgetaire last van deze werkloosheidscrisis steeg dan ook tot erg hoge proporties. Van 0,4% van het BNP in 1970, tot 4,47% in 1981.
Wat het banenverlies betreft vermeld het planbureau het volgende : van 1975 t/m 1981 gingen in België minstens 280.000 arbeidsplaatsen verloren.
Kunstgrepen
Tijdens deze zware en langdurige tewerkstellingscrisis werden door de overheid allerlei kunstgrepen uitgevonden om de gevolgen te milderen.
Zo ontsproot in 1977 het BTK (bijzonder tijdelijk kader) en het 3e arbeidscircuit, uit het brein van toenmalig minister Guy Spitaels. Om de hallucinante cijfers van werklozen te milderen (lees : verbloemen) werden werklozen van 50 jaar of ouder vrijgesteld om werk te zoeken en verdwenen ze ook uit de statistieken…Dit stelsel van vrijstelling was tot 1 juli 2002 van toepassing.
En zeker niet te vergeten, er werd erg veel gebruik gemaakt van tijdelijke werkloosheid om economische redenen. Zelf werkte ik in die jaren bij Philips waar iedereen om beurt een week werkloos werd gesteld. Weliswaar beperkt tot arbeiders want voor bedienden kon dit wettelijk niet worden toegepast. Deze tijdelijke werkloosheid was voor de meeste werkende vrouwen welgekomen en zo werden de eerste kiemen gelegd van deeltijds werken.
In de textielnijverheid was die tijdelijke werkloosheid in nog veel grotere mate van toepassing.
Brugpensioen.
Maar de meest in het oog springende maatregel, die tot op vandaag, zij het onder andere voorwaarden en benaming, nog steeds toepasbaar is, was de invoering van het brugpensioen.
Daartoe werd door de Nationale arbeidsraad (NAR) COLLECTIEVE ARBEIDSOVEREENKOMST NR. 17 VAN 19 DECEMBER 1974 TOT INVOERING VAN EEN REGELING VAN AANVULLENDE VERGOEDING TEN GUNSTE VAN SOMMIGE BEJAARDE WERKNEMERS INDIEN ZIJ WORDEN ONTSLAGEN
Let op de term die de doelgroep van deze cao bepaalde : TEN GUNSTE VAN SOMMIGE BEJAARDE WERKNEMERS. De basisleeftijd, bepaald in deze cao 17 was -60 jaar-. (met vervagingsplicht door een jongere werkloze)
Het is dan deze cao 17 die werd gebruikt om sectorale en/of ondernemingsakkoorden af te sluiten, waarbij de toepassing van brugpensioen werd mogelijk gemaakt.
In de crisisjaren die volgden werd, bij herstructureringen en sluitingen van bedrijven, deze cao ook veelvuldig gebruikt om akkoorden af te dwingen waarbij brugpensioen op een zo laag mogelijke leeftijd werd onderhandeld. Die leeftijdsgrens moest wel altijd het akkoord krijgen van de minister van Arbeid en tewerkstelling. (zonder vervangingsplicht)
Zelfs nog in 2006 werd met vakbonden en directie van het bedrijf Belgonucleaire in Dessel (een bedrijf waarvan de Belgische staat voor de helft eigenaar was…) een cao afgesloten -looptijd 2 jaar- bij de sluiting van het bedrijf, waarbij elke werknemer die bij de ingang van deze CAO, de leeftijd van 48 jaar had, wist dat hij/zij voor het einde van die CAO op brugpensioen kon gaan…
Het geweer van schouder veranderen
Ondertussen was er ten velde wel één en ander veranderd.
Zo werd in 1989 de VDAB opgericht. Tot dan was RVA zowel bevoegd voor toepassing van de reglementering, sanctiebeleid èn de plaatsing van werklozen. Met VDAB kwam bemiddeling èn (beroeps)opleiding in Vlaamse handen terecht.
In 2003 legt toenmalig minister van werk Landuyt zijn plan van sluitende aanpak voor, een nieuw veralgemeend begeleidingsconcept voor: de zgn. sluitende aanpak om alle werkzoekenden een recht op begeleiding te garanderen zoals bepaald in het decretaal Handvest van de Werkzoekende. ‘Sluitend’ wil zeggen: dat alle werkzoekenden uit de doelgroepen door de VDAB moeten worden bereikt. Helaas is deze aanpak vooralsnog beperkt tot de werklozen van minder dan 50 jaar…
Architect van dit plan was de kabinetschef van Landuyt, Fons Leroy die twee jaar later, als afgevaardigd bestuurder, de grote baas van de VDAB zou worden.
Vanaf dan komen een aantal zaken -specifiek rond +50igers- in stroomversnelling.
Het generatiepact
Het Generatiepact is een plan dat door de regering Verhofstadt II aan het parlement werd voorgesteld op 11 oktober 2005; naar aanleiding van het probleem van de vergrijzing in België. Het was een deel van de beleidsverklaring van de regering bij de start van het nieuwe werkjaar, en bevat 66 maatregelen om meer mensen aan het werk te krijgen en langer werken aan te moedigen. Het is één onderdeel van het zogenaamde eindeloopbaandebat
Bij de herstructurering van bedrijven (wanneer er gewoonlijk veel ontslagen vallen) komt er een systeem van tewerkstellingscellen die mensen opleiden en begeleiden. De werknemer wordt zes maanden doorbetaald maar die maanden worden afgetrokken van de opzegperiode. De deelname aan een tewerkstellingscel is vrijwillig, maar wie uitzicht wil hebben op brugpensioen bij herstructurering, moet meedoen. Er zijn ook sancties mogelijk voor wie een passende job of opleiding weigert. Dat kan gaan van een tijdelijke schorsing tot het verlies van het recht op brugpensioen.
Outplacement
Dit betekende ook het invoeren van outplacement. Een uit de US overgewaaid begeleidingstraject wat tot dan toe in ons land alleen bekend was -en ook werd toegepast- bij dik betaalde en hooggeplaatste kader- en directieleden, die meestal een outplacement begeleiding in hun contract hadden bedongen.
Al snel echter bleek dat slechts een zeer beperkt aantal outplacement-begeleiders ook over de nodige kennis en tools beschikten om nu plots met veelal laaggeschoolde arbeiders aan de slag te gaan en om ook oudere werklozen naar een nieuwe job toe te leiden…terwijl het brugpensioen lag te wachten…
Zelf heb ik als bijblijfconsulent deel uitgemaakt van tientallen van dergelijke tewerkstellingscellen, waar ik -bij de evaluatie van de outplacementaanpak en -activiteiten- meermaals noodgedwongen op de onkunde van die begeleiders moest wijzen en tussenkomen.
En ook VDAB had niet stilgezeten. Zo zorgde het Vlaams Meerbanenplan van 10 februari 2006 voor een bijkomende impuls inzake de (her)tewerkstelling van ouderen. Enerzijds kwam er een tewerkstellingspremie ‘50 plus’, een aanwervingspremie ten voordele van werkgevers die een oudere werkzoekende in dienst nemen; anderzijds werd een specifiek begeleidingsconcept voor oudere werkzoekenden goedgekeurd. Dit concept houdt in dat in de schoot van de VDAB 25 regionale 50+-clubs worden opgericht waarin oudere werkzoekenden via collectieve en individuele sessies worden toegeleid naar de arbeidsmarkt.
Voor die collectieve sessies werden ook de bijblijfconsulenten (nog een project van Landuyt uit 2003) -waarvan ik er ook één was-van de vakbonden ingeschakeld. Zij waren immers eerder al ingeschakeld om de zogenaamde moeilijke doelgroepen, zoals oudere werklozen, migranten, mensen met een beperking…bij te staan in hun zoektocht naar werk en/of opleiding en bijscholing.
Einde van mijn loopbaan
Op 1 oktober 2011 ben ik zelf met brugpensioen gegaan. Op 1/1/2012 werd dan het brugpensioen vervangen door het SWT, waarvan de basis nog steeds deze van CAO 17 (NAR) is gebleven, maar waarbij de voorwaarden wel werden gewijzigd. Zowel inzake leeftijd als beschikbaarheid om werk te zoeken.
En wat nu, een halve eeuw na CAO 17 ?
Uit onderzoek van Stijn Baert (arbeidsmarktdeskundige) en Louis Lippens (UGent) blijkt (begin februari 2022) : Als er op de arbeidsmarkt één hardnekkige vorm van discriminatie blijft opspelen, dan is het die ten aanzien van oudere kandidaten.
Uit het onderzoek bleek dat oudere jobkandidaten gemiddeld 40 procent minder positieve reacties kregen op hun sollicitaties dan volstrekt gelijkwaardige kandidaten met een jongere leeftijd. Bovendien, Leeftijdsdiscriminatie lijkt niet af te nemen bij hogere krapte op de arbeidsmarkt. Ook niet inzake knelpuntberoepen !!
Niet(s) nieuws onder de zon want al in oktober 2006 schreef De Tijd : Leeftijd heeft racisme en seksisme ingehaald als belangrijkste bron van discriminatie bij sollicitanten in België. Dat besluit Kelly Services uit een internationale enquête bij 70.000 mensen. Uit de rondvraag blijkt dat de helft van dewerknemers van 45 jaar of ouder al discriminatie wegens leeftijd heeft ervaren in België.
Wie verwachtte dat het lelijke eendje van de arbeidsmarkt, met name de oudere werknemer/werkzoekende in de afgelopen 50 jaar was uitgeroeid tot een mooie ranke zwaan…komt echt wel bedrogen uit. En dat ondanks alle ronkende verklaringen en terechtwijzingen van politici, arbeidsmarktdeskundigen, media enz…
En daarom Minister Jo Brouns, zijn er zo weinig vacatureaanbiedingen van VDAB voor deze groep van oudere werklozen in SWT.
Daarom ook zijn er zo weinig ouderen die nog een kans krijgen op een nieuwe en haalbare job.
Omdat ze nog steeds het lelijke eendje zijn dan de Vlaamse arbeidsmarkt !
*Het lelijke eendje : iets wat men afwijst of moeilijk weet te accepteren of te integreren in een groep van gelijksoortige zaken.
Jan Jambon (NVA) en zijn ploeg hebben met het stikstofakkoord ook het journaille een flinke hak gezet. Zowat unisono klonk het deze ochtend nog in de pers, dat een-Vlaams- stikstofakkoord vandaag zowat onmogelijk zou zijn.
Want diezelfde pennenridders waren bijna lyrisch euforisch over het asielakkoord van de federale Vivaldi-regering.
Maar wat dat laatste betreft (asiel) zijn de mosselen nog niet aan wal hoor !
Immers, met dit akkoord geef je aan alle kandidaat vluchtelingen de boodschap : kom naar België want wij zorgen hoe dan ook voor opvang. En als het bed, samen met bad en brood niet tijdig klaar is, vindt je wel één of meerdere ngo’s bereid om uw zaak te bepleiten bij een rechter. Deze zorgt dan wel voor een dwangsom.
De 1.000 opvangplaatsen die Vivalidi denkt bij te creëren, door het verstrakken van het verblijfsrecht in de opvang, waarbij dat recht voortaan zal beperkt worden voor asielzoekers wier procedure lopende is. Verder zal wie asiel krijgt of asiel wordt geweigerd, binnen de dertig dagen het centrum moeten verlaten.
Welnu, deze 1.000 plaatsen zullen binnen de kortste tijd -lees enkele dagen- worden ingevuld door de aanvragen die nu nog in de pijplijn zitten en asielzoekers die zich -tot 200 per dag- in ons land aandienen. Nog maar op 1 maart ll, schreef De Standaard in een artikel over de tentenkampen het volgende : Nog zo’n 3.000 mensen die daar recht op hebben, wachten op een opvangplaats
En wat een strenger terugkeerbeleid betreft…Meester Kati ging in een radio-interview al onmiddellijk op haar mensenrechten(ver)strepen staan, door te stellen dat je nu een afgewezen Afghaan niet zomaar kan terugsturen naar zijn land. Zo geeft zij al meteen de marsrichting aan die haar liga en vele andere ngo’s zullen volgen.
In datzelfde artikel van 1/3 ll, tekende De Standaard het volgende op uit de mond van Moudasir : Ik slaap hier (in het tentenkamp dus) sinds een week’, zegt Moudasir (23). Hij kwam acht jaar geleden uit Afghanistan. Moudasir spreekt vloeiend Nederlands, maar verblijft hier illegaal.
En maak je géén illusies, er lopen in ons land vele honderden, misschien zelfs enkele duizenden (afgewezen) asielzoekers uit Afghanistan rond. Voor de liga zijn dat dus allemaal mensen die Nu niet meer kunnen worden teruggestuurd…
Waar senior writer Bart –beuzelaar– Brinckman (wokejournalist) donderdag 9/3, in De Standaard helemaal uit de bocht gaat is in het etaleren en uitschreeuwen van zijn haat tegenover NVA en haar minister Zuhal Demir.
Wat kan je anders besluiten dan haat uit deze woorden : De staatssecretaris voor Asiel en Migratie etaleerde haar technische kennis in een evenwichtig pakket. Haar zakelijke communicatie creëerde rust, een contrast met Vlaams minister van Omgeving Zuhal Demir (N-VA).
Nochtans heeft Demir, helemaal géén enkele bevoegdheid inzake asiel en is er dus in de verste verte geen reden om haar in deze context en oh zo denigrerend te vermelden…beuzelaar Bart Brinckman !
Om het belang van de sociale zekerheid te kunnen inschatten voor een stad als Turnhout, is het belangrijk om cijfers van uitkeringen te kennen, zoals bij werkloosheid, ziekte- en invaliditeit en pensioenen.
Wat de werkloosheid betreft kan je deze cijfers in de RVA statistieken terugvinden per gemeente. De cijfers over de pensioenuitkeringen zijn helemaal niet te traceren per gemeente.
En wat de uitkeringen voor ziekte en invaliditeit betreft : een vraag daartoe bij het RIZIV kreeg het volgende antwoord : In het kader van de geldende GDPR regels kunnen wij u de cijfers per gemeente niet bezorgen.
Maar geen nood, de cijfers per arrondissement kreeg ik wel en van die cijfers kan ik dan wel die van de stad Turnhout, redelijk exact, afleiden. Wat ZIV betreft zijn het wel nog de cijfers van 2021. Die van RVA betreffen 2022.
RVA cijfers alle uitkeringsgrechtigden
32.840.608 € werd uitgekeerd aan werklozen in Turnhout. Voor het arrondissement Turnhout spreken we over 223.964.281 €. Deze bedragen lagen in 2021 nog flink hoger vooral omwille van -tijdelijke- coronawerkloosheid.
Het aandeel van Turnhout in dit grote bedrag is goed voor 15%. Onthoud dit cijfer, want dat is ook het percentage wat ik in aanmerking neem voor de ZIV-uitkeringen.
Uitkeringen ziekte en invaliditeit
In 2021 betreft het volgende getallen (arrondissement Turnhout)
P.O = primaire ongeschiktheid en betreft de uitkeringen wegens loonverlies het eerste jaar van de ziekte. Goed voor 104.079.240 €
Wat invaliditeit betreft -dit zijn uitkeringen vanaf dag 1, na één jaar- werd 250.385.178 € uitgekeerd in het arrondissement.
Wat betekent dat dan concreet voor Turnhout ? 15% van het totale bedrag aan ZIV uitkeringen of 53.169.662 €
Werkloosheid en ZIV samen spreken we over 86.010.270.
Aan wie worden deze bedragen uitgekeerd ?
Enkel aan loontrekkende gerechtigden in de leeftijd van 18 tot 64 jaar. Volgens de statistieken wonen in Turnhout 26.800 mensen in die leeftijdsgroep. Het aantal loontrekkende hiervan zowat 21.000 (26.800-zelfstandigen en ambtenaren)
Omgerekend naar het aantal loontrekkenden, werd er gemiddeld 4.095 € per loontrekkende betaald aan werkloosheid- en/of ZIV-uitkering.
Vacatures voor werklozen
2/2022 waren er 664 openstaande vacatures in Turnhout welke rechtstreeks aan VDAB werden gemeld. Die maand waren er 2.249 werklozen, waarvan 1.045 van Belgische origine. Voor zowat de helft van deze vacatures werd géén enkele scholingsvereiste gesteld.
2/2023 tellen we 577 openstaande vacatures in onze stad. Die maand tellen we met 2.241, 8 werklozen minder dan een jaar voordien. 924 van hen zijn van Belgische herkomst. Ook voor deze vacatures werd voor de helft ervan géén scholingsvereiste gesteld.
Niet-Belgen die in 2022 Belg werden
Cijfers heet van de naald (vandaag 9/3/2023 dus) via Statbel inzake nationaliteitsverwervingen
Maar liefst 46.761 Niet-Belgen kregen afgelopen jaar de Belgische nationaliteit toegekend. 26.692 van hen wonen in Vlaanderen, bijna 60% 8.581 afkomstig uit Azië en 5.985 afkomstig uit Afrika.
De cijfers per gemeente werden nog niet belend gemaakt.
Cijfers die er toe doen…je kan ze steeds weer lezen in mijn blogs
Met deze blog richt ik mij -uiteraard- naar u beste lezer maar ook naar het college van Burgemeester en schepenen over volgende -3- aandachtspunten.
Gemeenschapsdienst
Sinds 1/1/2023, kunnen lokale besturen een gemeenschapsdienst oprichten, waarbij werklozen die langer dan 2 jaar werkloos zijn, verplicht kunnen worden ingezet. Persoonlijk geloof ik heel erg dat zo een dienst echt wel een opstap kan betekenen naar regulier werk.
In Turnhout tel ik afgelopen maand, 838 werklozen die + 2 jaar werkloos zijn. Hoe is deze groep samengesteld ? a) 459 van Belgische herkomst en 379 van vreemde herkomst. b) 44 van minder dan 25 jaar. C) 74 van 25 tot 29 jaar d) 64 van 30 tot 34 jaar d) 92 van 35 tot 39 jaar e) 93 van 40 tot 44 jaar f) 85 van 45 tot 49 jaar. G) 101 van 50 tot 54 jaar h)120 van 55 tot 59 jaar en 166 van + 60 jaar.
Behoorlijk wat jonge werklozen dus !
Ik weet dat Groen en Vooruit principiële bezwaren hebben tegen dergelijke gemeenschapsdienst…maar weet dan wel dat géén enkele werkloze eten kan kopen van of met principiële bezwaren.
Erkenning Moskee/centrum Arrahmaan
Dat hierover zeker wat ophef en stemmingmakerij is ontstaan vanuit bepaalde hoeken in onze Turnhoutse samenleving, schreef ik al in een blog. https://wolput.com/2023/03/03/stemmingmakerij/
Maar dat er een reëel probleem is van (parkeer)overlast schreef ik ook. Trouwens is zowel het Moskee-bestuur als het stadsbestuur zich daarvan bewust. Beiden zijn ook al langer on speaking terms inzake deze overlast.
Ik stel voor dat enkele gemeenschapswachten, samen met het moskeebestuur en eventueel de politie, deze overlast eens goed in kaart brengen. Zelf veronderstel ik dat dit vooral een probleem is tijdens het vrijdaggebed en in de Ramadanperiode die trouwens, volgens de kalender, kortelings zal doorgaan -van 22 maart tot 21 april-. Iedereen heeft voordeel bij goed nabuurschap.
Kasteeldreef – schoolstraat
Ik lees in GVA dat de schepen van mobiliteit plannen heeft voor de Kasteeldreef. Onmiskenbaar is daar een groot veiligheidsprobleem, niet in het minst omwille van het veelvuldige wildparkeren van…ouders ! Schoolstraat, fietsstraat…voor mij geen probleem. Anders wat het eenrichtingsverkeer vanuit de Hannuitstraat betreft. En wel hierom : momenteel is een deel van de Warandestraat (vanaf de Watertoren) ook verboden richting wegens een bouwwerf. Het is trouwens al redelijk vaak voorgevallen dat men deze maatregel invoert in dat stuk van de Warandestraat.
Concreet betekenen deze plannen dan wel dat de Warandeparking niet langer bereikbaar is vanuit de Hannuitstraat. Bezoekers aan de Warande (75% van buiten de stad) moeten dan een vrij lange omleiding volgen terwijl ze de ingang van de parking op amper 100 meter moeten voorbij rijden.
Ondertussen werd me, vanuit de dienst mobiliteit, volgend antwoord toegestuurd :
De Kasteeldreef wordt enkelrichting vanuit de Hannuitstraat naar de Wezenstraat.
Dat wil zeggen dat, ook indien de Warandestraat enkelrichting is richting station, je vanaf het station nog steeds via de Hannuitstraat en de Kasteeldreef naar de Warandeparking kan rijden.
En dat betekent ook dat je nog steeds een rondje kan rijden door Hannuitstraat > Kasteeldreef > Wezenstraat > Warandestraat.
Er is dus geen lange omleiding nodig voor bezoekers van de Warandeparking.
Wat een tamtam in de loop van vorige week toen het ACV meldde dat hun voorzitter einde van het jaar zal stoppen en dan op S.W.T. zal gaan.
Het vroegere brugpensioen dus.
De beschuldiging van sociale fraude viel al heel snel. Maar…is die beschuldiging ook terecht ?!
Om daarop een antwoord te formuleren moet ik om te beginnen zeggen dat het SWT gebaseerd is op CAO 17 van de Nationale Arbeidsraad, een CAO waarvan we volgend jaar het 50 jarig bestaan kunnen vieren.
Deze cao, welke op 19/12/1974 werd ondertekend, kwam tot stand in een periode van zeer hoge werkloosheid -als gevolg van de oliecrisis ontstaan in oktober 1973- en had als doelstelling om oudere werknemers die werden ontslagen een toeslag bovenop de werkloosheid te betalen èn hen te vervangen door een werkloze.
Doorheen de jaren en bij opeenvolgende tewerkstellingscrisissen, werd het brugpensioen massaal toegestaan op lagere leeftijd bij herstructureringen of sluitingen van bedrijven. En dit zonder vervangingsplicht.
Zo werd bijvoorbeeld bij de sluiting van Belgonucleaire in Dessel (2006) een CAO afgesloten voor twee jaar, waarbij brugpensioen mogelijk werd op 50 jarige leeftijd…Iedereen die bij het afsluiten van dit akkoord 48 jaar was, wist dus dat hij op zijn 50e kon stoppen met werken !
Er waren echter -helaas- ook heel wat faillissementen van (kleinere) bedrijven waardoor de oudere werknemers - figuurlijk- naakt op straat kwamen te staan…want er was géén werkgever meer om brugpensioen bij aan te vragen. Deze grove onrechtvaardigheid is blijkbaar altijd ontsnapt aan de bekommernissen van politici en arbeidsmarktdeskundigen…
In heel wat sectoren en bedrijven werden destijds cao’s afgesloten waarbij oudere werknemers de kans kregen om op brugpensioen te gaan. Meestal met een voordeliger financiële regeling -ten laste van de werkgever- dan wat in cao 17 was voorzien.
Het ACV is een bedrijf als een ander waar eveneens cao’s werden afgesloten inzake loon- en arbeidsvoorwaarden voor alle personeel. Zo ook wat het brugpensioen betreft.
Much ado about nothing
Toen ik nog bij het ACV werkte, werden elk jaar de personeelsleden die voldeden aan de voorwaarden ‘pro forma’ ontslagen om hen de mogelijkheid te geven om van de regeling brugpensioen gebruik te maken. Maar uiteraard was dit wel een vrije keuze ! En vanzelfsprekend werden deze bruggepensioneerden ook vervangen !
Ik durf veronderstellen dat deze regeling vandaag nog steeds van toepassing is en dus komt ook de voorzitter -is ook personeelslid- hiervoor in aanmerking, weliswaar aan de leeftijd- en loopbaan voorwaarden die vandaag gelden voor het SWT.
Zelf ben ik in 2011 op brugpensioen kunnen gaan in een specifieke regeling die toen van toepassing was op elke werknemer die minstens 56j. oud was, voor de leeftijd van 17 jaar was beginnen werken en een loopbaan van minstens 40 jaar kon bewijzen ! (zelf had ik op 1/10/2011 een loopbaan van 41 jaar en twee maanden)
Ik heb nogal stevig de indruk dat professor Stijn Baert, econoom en arbeidsmarktdeskundige de kat de bel heeft aangebonden in deze Leemans-zaak en dat media en politici er zonder verdere navraag en/of kennis van het bestaan van de CA0’s terzake binnen het ACV met veel plezier zijn opgesprongen !
Op de keper beschouwd was het dan ook gewoonweg much ado about nothing in de pers en politiek ! Veel drukte om niets en absoluut ook géén fraude
NVDR : ik heb Leemans niet meer ervaren als voorzitter, vermits zijn mandaat is begonnen op 1/1/2012, nadat ik al op brugpensioen was. Het is ook niet mijn vriend omdat ik hem een veel te linkse koers verwijt. Maar dat belet mij niet om orde op zaken te stellen !
Tijdens de Turnhoutse gemeenteraad van 27/2 ll, verleende de gemeenteraad, op 7 stemmen van het VB na, gunstig advies inzake de erkenning van de Islamitische geloofsgemeenschap Arrahmaan.
Als gevolg van deze beslissing werd vanuit bepaalde hoeken aan flinke stemmingmakerij gedaan op sociale media, vooral omdat volgens sommigen dit advies niet voldeed aan enkele basisvoorwaarden van het decreet.
Meer bepaald werd verwezen naar het niet voldoen aan financiële transparantie over van waar komen de geldstromen enerzijds, anderzijds naar het ontbreken van goed nabuurschap.
Sta mij toe om even de puntjes op de i van stemmingmakerij te zetten.
*Het gaat in deze NIET om een nieuwe moskee en/of geloofsgemeenschap, maar wel over de Moskee die eerder was gevestigd in de Bentelstraat en enkele jaren geleden verhuisde naar de Otterstraat.
In het nieuwe Vlaamse decreet inzake erkenning van geloofsgemeenschappen -dd 22/10/2021- is voorzien dat geloofsgemeenschappen die al een aanvraag om erkenning hadden ingediend voor 1 juli 2019, beroep kunnen doen op een verkorte procedure inzake erkenning. Dat is voor deze geloofsgemeenschap effectief van toepassing.
*De voorwaarden tot erkenning, inzake de financiering van de geloofsgemeenschap, zoals GEEN buitenlandse (financiële) inmenging en dat evenmin de imam of priester, een ambtenaar mag zijn van een buitenlandse overheid staan uitgebreid beschreven in het decreet.
Vlaanderen controleert die voorwaarden
Om deze voorwaarden te controleren werd in Vlaanderen een nieuwe informatie- en screeningdienst opgericht. Die zal niet alleen de geloofsgemeenschappen ondersteunen in hun aanvraag, maar ook controleren op de -ondermeer ook financiële- voorwaarden. Met andere en duidelijke woorden is het niet de lokale adviserende overheid die de financiële geldstromen kan of mag controleren. En dat in weerwil van wat op sociale media ook mag worden beweerd.
Indien er echter wel duidelijke aanwijzingen zijn van buitenlandse inmenging, zoals bijvoorbeeld in het geval (Imans) in de Turkse moskeeën die aangesloten zijn bij het Turkse Diyanet-netwerk, verwacht de erkennende overheid (Vlaanderen) wel dat dit mee opgenomen zal worden in het advies.
Wat is dan wel de rol van lokale overheid
*Waar de lokale adviserende overheid wel belang aan moet hechten, in het advies, zijn zowel de duurzame contacten met het bestuur v/d geloofsgemeenschap als aan de naleving van goed nabuurschap.
Uit de antwoorden die terzake op de gemeenteraad werden gegeven, heb ik begrepen dat deze zaken ook -wederzijds- effectief van toepassing zijn.
En ja, er is zeker sprake van overlast tijdens gebedsdiensten. Dat hebben we zelf proefondervindelijk vastgesteld toen we op een vrijdagmiddag, de Klinkstraat inwandelden en de stoepen volgepropt stonden met fiets- en bromfietsen…
Nu is de Klinkstraat een woonerf en mag je als voetganger overal rondwandelen.
Dat inzake die overlast, zowel vanuit het Moskee bestuur als vanuit de overheid een gedeelde bekommernis aanwezig is werd ook tijdens de gemeenteraad duidelijk gemaakt.
Een goede wederzijdse opvolging moet dit dan ook op korte termijn kunnen oplossen !!
Volgens het woordenboek is disproportioneel onevenredig en buiten verhouding.
En die begrippen zijn absoluut van toepassing op de Turnhoutse werkloosheidscijfers. Vooral als je deze cijfers bekijkt naar herkomst.
Om te beginnen de meest recente cijfers, namelijk deze van februari 2023.
*2.241 werklozen, dit zijn er 29 meer dan vorige maand, terwijl Vlaanderen 1.700 werklozen minder telt.
924 van hen zijn van Belgische herkomst (=-7) en 1.317 (=+36) van vreemde herkomst, waarvan 933 van buiten de EU. Van deze 933 niet EU werklozen komen er 383 uit Azië en 379 uit Afrika.
Slechts vier van de tien Turnhoutse werklozen zijn van Belgische herkomst. Wetende dat 38% van de inwoners en 60% van de werklozen in onze stad van vreemde herkomst zijn, dan is dit enorm disproportioneel !!
Drie op tien werklozen van vreemde herkomst in het arrondissement Turnhout woont bijgevolg in onze stad ! Ook dat is disproportioneel
Situatie in februari 2015, jaar van de grote vluchtelingencrisis
Met 2.948 werklozen die maand, waren er 1.706 van Belgische herkomst en 1.242 van vreemde herkomst. Goed voor ruim 42%.
Sindsdien zijn er 782 werklozen minder van Belgische maar 75 werklozen meer van vreemde herkomst. Ook deze cijfers zijn absoluut disproportioneel.
*De schepen van werk en economie van Turnhout (LODB) verheugde zich vorig jaar nog dat de werkloosheidsgraad in zijn stad onder de 10% was gezakt. Nu was dat sowieso maar erg kortstondig want beperkt tot de maanden mei (9,8%) en juni (9,6%)
Dit jaar echter ligt het werkloosheidpercentage in januari op 10,5% en in februari op 10,7%. Het dubbele van de arrondissementele werkloosheidsgraad.
Tja…hoe meer cijfers over werkloosheid in Turnhout, hoe meer de onevenredigheid toeneemt !
68 jaar, zo lang duurde het om het aantal inwoners van Turnhout met 13.000 bewoners te laten toenemen. Het duurde tot 2006 vooraleer de helft van deze aangroei -+6.500- inwoners, gerealiseerd werd. 52 jaar dus. (gemiddelde aangroei is 125/jaar) De andere helft van +6.500 inwoners werd op een veel kortere periode gerealiseerd. Op16 jaar zelfs, wat een gemiddelde aangroei van ruim 406 inwoners/jaar betekende.
Tot 2006 zou je onze stad dus in feite een rustig kabbelend, bijna slapend provinciestadje kunnen noemen.
Van 1954 tot 2022 kan je spreken van een gestage maar trage groei met -gemiddeld- +191 inwoners per jaar. Maar vermits gemiddelde cijfers de werkelijkheid altijd wat verbloemen, bekijk ik de cijfers wat meer gedetailleerd in deze blog.
Te beginnen op 31/12/1954 (toevallig ook mijn geboortejaar)
Op dat ogenblik wonen er in Turnhout 33.732 mensen. 940 van hen waren in dat jaar in onze stad komen wonen. Waarvan 4 uit het vreemdelingenregister. En 1.202 hebben in datzelfde jaar Turnhout vaarwel gezegd. Ook nog in 1954 hebben 18 personen de Belgische nationaliteit verworven.
Wat dat laatste betreft enkele cijfers sinds 1992, jaar waarin 50 inwoners Belg werden, in 2000 waren dat er 90 en in 2021 al 331. Cijfers van 2022 zijn vandaag nog niet gepubliceerd.
Toen we einde 1979 in Turnhout kwamen wonen waren we twee van de 37.652 inwoners per 31.12.79. Opmerkelijk : het jaar voordien telde Turnhout nog 128 inwoners meer !
Ik maak de sprong van 1954 naar 1990. 36 jaar later hebben we al 37.667 inwoners, waarvan 2.473 van vreemde herkomst. Dat betekende een aangroei met 3.935 inwoners of 109/jaar.
Nog eens 20 jaar later, in 2010 is de bevolking van onze stad gegroeid tot -40.932- inwoners, waarvan -8.589- van vreemde herkomst. +3.265 op 20 jaar of gemiddeld al 163/jaar.
Op naar 2020. Je merkt meteen aan de aantallen dat de afgelopen 10 jaar de groei van de Turnhoutse bevolking echt wel in een stroomversnelling is gekomen. Met 45.435 inwoners (15.828 van vreemde herkomst) betekent dit een groei van maar liefst 450 inwoners per jaar.
Op 1/1/2022 telt Turnhout 46.561 inwoners (wachtregister inbegrepen) waarvan 17.618 inwoners van vreemde herkomst. Dat betekent dan al een aangroei van +563/jaar !!
Wat leer ik uit deze cijfers ?
Dat er steeds minder autochtone Belgen en steeds meer inwoners van vreemde herkomst, in Turnhout wonen. De stadsvlucht is dus van alle tijden
Dat deze stad stilaan toch wel uit zijn (woon)voegen barst, vooral dan in het centrum van Turnhout, waar in een aantal ‘statistische sectoren’ wel degelijk sprake is van overbewoning. Zo de sector Luchtenberg met 86,5 bewoners per ha (15,6 ha). Gildenstraat met 69,1 bewoners/ha,(9,63 ha) de Warande telt 66,4 inwoners/ha (19,26 ha) en Turnhout centrum doet het met 60,6 inwoners/ha.(62,17 ha)
Op een heel klein plekje in het Centrum van Turnhout
Op minder dan 3% van de totale Turnhoutse oppervlakte -164 ha- wonen bijna 10.000 mensen samen, goed voor 20% van de bevolking. Ruim de helft hiervan zijn van vreemde herkomst !! Dat gegeven moet toch ongetwijfeld gevolgen hebben naar de ruimtelijke ordening van de toekomst !
164 ha, is zowat dezelfde oppervlakte die boer Niels Alaerts uit Tessenderlo ter beschikking heeft om zijn melkveededrijf van 220 melkkoeien en een stuk of 300 kalveren, uit te baten (hln 25/2/2023)
Om de leefbaarheid op dit kleine stukje Turnhout niet in gevaar te brengen kan er mijn inziens géén sprake meer zijn van nieuwbouw maar enkel vernieuwbouw. Vol is vol !
Op de Heizijde tellen we 18,3 inwoners/ha (179,1 ha) en in Zevendonk(kern) 23,6/ha (54 ha) en Schorvoort heeft op 161 ha, 28,3 inwoners per ha.
Over de totale oppervlakte van Turnhout bekeken, -5.671,25 ha groot- is er een gemiddelde bewoning van 8,2 inwoners/ha.
Ben benieuwd of en wat verkiezingsprogramma’s daar in 2024 over te vertellen hebben !!
* In de wiskunde is een verzameling een abstract object dat het totaal voorstelt van verschillende objecten, die elementen van de verzameling genoemd worden. https://nl.wikipedia.org/wiki/Verzameling_(wiskunde)
De krokusvakantie is meestal een politiek nieuwsarme week. Daardoor was er in de gazetten veel ruimte om te schrijven over de -onaanvaardbare- wo(ke)ordaanpassingen in de kinderboeken van Roald Dahl.
Hetzelfde deed zich ook voor wat de fraude met Turkse en Marokkaanse arbeidsvisa betreft. Al zal je verderop in deze blog lezen dat de ene fraude de andere niet is…
Verzamelingen zonder elementen ?!
Wij zijn het ondertussen al wel gewend geraakt dat ook in onze media de zaken niet meer (mogen) worden benoemd zoals ze zijn.
Ik geef enkele voorbeelden. Zo blokletterde De Standaard op zaterdag : Drie jaar na het begin van de pandemie broeit het op veel scholen. ‘Het gedrag van leerlingen boert achteruit’, zeggen leerkrachten. Schorsen lost niets op en jeugdhulp schiet tekort. ‘We lijken de leerlingen wel kwijt.’
De verzameling leerlingen krijgt verder in het artikel een iets of wat beperktere omschrijving in volgend element : We merken een dalende schoolrijpheid bij de kleuters. Ik ben des te meer bezorgd voor de kleuters die in een niet zo kansrijke omgeving opgroeien…
Aalst Carnaval : 17 minderjarigen werden onder politiebegeleiding in het station van Aalst de trein opgezet naar Brussel. Volgens de ordediensten waren ze naar Aalst carnaval afgezakt om amok te maken.
En over de ongeregeldheden die Brusselse jongeren veroorzaken op warme zomerdagen in recreatiecentra, wil ik het zelfs niet (meer) hebben.
Duidelijk is dat onze media veel liever heelder groepen (jongeren, minderjarigen, leerlingen…) stigmatiseren in een verzameling dan gewoon de elementen ervan, lees paard en kar, te vernoemen…
Visafraude
Nee, ik ga niet nader ingaan op het corruptieschandaal van 20 jaar geleden, die in Antwerpen de Visa-affaire werd genoemd.
Wel over de fraude die recent aan het licht kwam inzake aanvragen en het verlenen van visa voor Turkse en Marokkaanse arbeiders.
De krant De Morgen laat daarover, op 24/2 ll, een 35-jarige Turk uit Lokeren, aan het woord, die zich met zijn bedrijfje Expatgate heeft gespecialiseerd in het afhandelen van vergunningsaanvragen. Turgut is een van de sleutelfiguren in het vergunningenschandaal,
Hoeveel dat zoal verdient? “Ik vraag 1.500 à 2.000 euro per dossieraanvraag”, zegt Turgut. Deze prijs komt volledig op het conto van de werkgever.
Fraude zwaar veroordelen
NVA’er Melikan Kucam werd op 30/6/2022, in beroep veroordeeld tot 5 jaar cel voor mensensmokkel en corruptie.Kucam had onder bevoegdheid van voormalig staatssecretaris van Asiel en Migratie Theo Francken (N-VA) lijsten opgesteld met christelijke vluchtelingen uit Syrië die in aanmerking kwamen voor een humanitair visum, maar liet hen enorm hoge bedragen betalen.
Heeft het parket ondertussen al actie ondernomen naar de Turk Yildiz Turgut ingevolge zijn verklaringen aan De Morgen ?
Of is dat van minder belang omdat Theo Francken nu géén betrokken partij is ??
Dré Wolput 