Geen categorie

Huppakee, weg!

http://www.nrc.nl/handelsblad/2016/02/16/ben-er-helemaal-klaar-mee-en-huppakee-1589299

Huppakee, weg was het woord wat zij gebruikte om haar wens tot euthanasie uit te drukken

Afgelopen weken is de discussie inzake euthanasie opnieuw aan de agenda geplaatst. Aanleiding daartoe ondermeer een oproep van een groep van 65 professoren, psychiaters en psychologen. In een open brief vragen ze de regering de wetgeving aan te passen zodat euthanasie op basis van louter psychisch lijden in ons land niet langer een optie zou zijn.

http://www.demorgen.be/wetenschap/-stop-euthanasie-bij-psychisch-lijden-b94b79ff/

Anderzijds was er de getuigenis van enkele zussen over hun (negatieve) ervaring ivm de toepassing van euthanasie bij zogenaamd ondraagbaar en uitzichtloos psychisch lijden. En dan is er ook nog de al langer bestaande discussie over het mogelijk maken van euthanasie bij dementerenden.

Recent ontstond in Nederland heel wat ophef naar aanleiding van een uitzending over de levenseindekliniek. Daarin bracht men de euthanasie bij een dame die aan semantische dementie lijdt, in beeld. (Semantische dementie  is een vorm van dementie waardoor u problemen krijgt met taal en woorden niet meer begrijpt). Sommigen spraken van een executie, na het bekijken van dit tv-programma. De dame zelf sprak het woord euthanasie niet uit maar had het over “huppakee en weg”.

Eerder schreef ik reeds een blog, waarin ik de euthanasie, waar mijn overleden echtgenote om verzocht, een ‘daad van liefde’ noemde. Met deze huidige blog wil ik nader ingaan op mogelijke gewetensproblemen. Zij het met enige schroom

Op 7 mei, zal het 10 jaar geleden zijn dat mijn echtgenote is gestorven. De dag, het uur en de wijze waarop hadden wij -vooral ons Jeke- zelf gekozen. Zoals ze het zelf altijd zegde, wou ze dat er bij haar euthanasie werd toegepast, zodra alle geneugten van het leven weg waren. De wil dat dit zou gebeuren had zij onmiddellijk na de diagnose van A.L.S., twee jaar eerder  (een dodelijke spierziekte) ook uitdrukkelijk gevat in een wilsbeschikking.

Maar, A.L.S. is een steeds voortschrijdende verlammingsziekte. Louter aftakeling zeg maar! Toen het eenmaal zo ver was, dat Jeke haar wilsbeschikking, euthanasie, wou laten uitvoeren, was zij evenwel fysiek niet meer bij machte om de procedure in werking te stellen. Zij kon al een hele tijd niet meer praten en het intikken op een lightwriter, kon nog maar zeer moeizaam. Zo moeizaam zelfs dat ik of een andere persoon daarbij haar hand diende te richten. Concreet betekende dit, dat ikzelf –op haar aangeven, want haar geest is tot op haar allerlaatste levensmoment, 100% helder gebleven- de nodige stappen moest zetten.

Wij hadden het geluk daarbij te mogen rekenen op een zeer goede begeleiding van de huisdokter. Ik heb dit, met de gedachte dat ik haar uitdrukkelijke wens liet uitvoeren, kunnen en willen doen, in de overtuiging daartoe zelf niet in gewetensproblemen te komen. We hadden vooraf en al de tijd dat ze ziek was en voortdurend verder verlamde, dit ook goed met mekaar afgesproken. En zij heeft vele malen die uitdrukkelijke wil tot euthanasie uitgesproken. Ook naar haar broers, zussen en uiteraard ook onze zoon. Net zoals ten aanzien van de behandelende artsen.

Wij hadden ook een sterke en liefdevolle band met mekaar die, door haar ziekte, door de zorg die ik haar heb mogen geven, (met hulp van familie) nog hechter was geworden. Ook haar wens om niet in een ziekenhuis maar thuis te mogen sterven hebben we graag voor haar mogelijk gemaakt.

Zelfs al was ik in de overtuiging geen gewetensproblemen te krijgen…stel ik mezelf na 10 jaar nog regelmatig de vraag “heb ik  wel juist gehandeld” !? En als ik dan alles in gedachten nog eens wel beschouw, kom ik gelukkig ook iedere keer tot het antwoord “ja” !

Euthanasie, toegepast binnen een juridisch, wettelijk kader is één zaak. Maar, tegelijk vind ik het ook ontzettend belangrijk, dat je achteraf ook met je eigen geweten in het reine bent en kan blijven. Dat is een zaak die je niet bij wet kan regelen.

Standaard

3 gedachtes over “Huppakee, weg!

  1. fonne van mechelen zegt:

    niemand hoeft zich te verdedigen omdat hij zijn geliefde een zachte (?) dood liet gaan – die dan – in dit geval – helemaal ook haar eigen wil was –

    Liked by 1 persoon

  2. Ingrid berckvens zegt:

    Alle wetten van de wereld hè….maar hier heeft afscheid nemen héél veel met liefde te maken. Los kunnen laten, weg mogen vliegen als een vlindertje.

    Like

Reacties zijn gesloten.