Opinie

Winst en verlies

chess

“Een werknemer is enkel een pion op het schaakbord van winst en verlies van de MNO!”

Schaakbord

Het was zowat midden de jaren 70. Tijdens mijn allereerste  vormings-driedaagse als jonge ACV-militant, maakte ik kennis met dit syndicale statement. Ik heb er altijd maar vooral weer de laatste maanden, aan moeten terugdenken. Sluiten van Ford, talrijke ontslagen bij Philips in Turnhout, sluiting Shire-Movetis in Turnhout…

Het zijn maar enkele namen in een haast eindeloze lijst van ontslagen in en buiten onze stad. Er is dan ook NIKS veranderd sinds midden jaren 70. Meer dan ooit zijn werknemers verworden tot pionnen op dat schaakbord van winst en verlies. Erger nog, zelfs wanneer die MNO’s (multi-nationale-ondernemingen, tegenwoordig transnationaal genoemd) stevige winsten boeken wordt de ontslag-hakbijl even fel en even onverbiddellijk gehanteerd. Of toch, er veranderde toch wel heel wat. Sindsdien zijn er immers allerlei denktanken ontstaan.

Tetteren en twitteren 

De Geert Noelsen, Marc De Vossen en Ivan Van De Cloots vallen mekaar  voor de voeten. Enkele jaren reeds worden zij te pas, maar vooral te onpas, opgevoerd door de media. Om aan ons -werknemers- te komen zeggen dat we het verkeerd aanpakken. Dat we –lees : vakbonden– al vele jaren te veeleisend zijn geweest. En dat we vooral met z’n allen, de broeksriem steeds harder moeten aanhalen om zuurstof te geven aan bedrijven. Zij worden aanzien als de nieuwe en echte economische Messiassen, die naar hartelust mogen tetteren en twitteren dat de werknemer serieus boven zijn stand leeft. Hier èn elders in Europa. Zij zijn het ook die geen enkele –door de media ruim geboden– kans onbenut laten om -bvb- onze index aan te vallen. Maar nooit zullen zij tetteren of twitteren dat -bvb- de notionale intrest moet worden afgeschaft. Of dat de bedrijven te weinig belastingen betalen. Of dat een rijkentaks noodzakelijk is. Enzovoort…Nee hoor, in alle ‘onafhankelijkheid‘ hebben zij enkel de bedoeling/behoefte om die werknemers en hun vakbonden te schofferen als doodgravers van de werkgelegenheid.

Verkiezingen

Verlies en winst was ook het thema van de gemeenteraardsverkiezingen. Je moet natuurlijk de rekening kunnen maken om te zien welke coalitie(s) mogelijk is. Uiteraard is dat laatste -die coalitie- niet enkel een rekenkundig gegeven. Meer nog dan de uitslag is de vraag : wie wil met wie (niet) samenwerken, bepalend. Zoals bij elke verkiezing zijn er velen die denken dat zij allemaal winnaars zijn. Omdat ze -bvb- door het toegepaste systeem van zetelverdeling (Imperiali) één zetel meer behalen dan in 2006. Ondanks het feit dat ze t.o.v. 2006, 57 stemmen verliezen zoals bij groen in Turnhout het geval! Evenzeer maakt ‘Imperiali’ het mogelijk om met 25% van de stemmen, toch ruim 31% van de zetels binnen te halen (NVA). Zo komt het dan ook dat de nieuwe coalitie van NVA-CD&V en SP.a met ‘slechts’ 52% van de stemmen, toch 60% van de gemeenteraadszitjes telt. Raar systeem, lijkt me. Misschien is ‘Imperiali’ wel aan herziening toe. Om tot een exactere winst of verliesrekening te komen.

Standaard