Opinie

Een kind als ping-pong bal

Behoorlijk verbolgen Verbolgen is het woord wat mijn verontwaardiging best weergeeft toen ik vandaag (18/11) de krant las en enkele nieuwsbulletins hoorde.

Steeds meer gescheiden ouders schrijven hun kinderen bij  2 scholen in, bij co-ouderschap.

Hoe is dat nu in godsnaam mogelijk dat een gescheiden koppel hun kind(eren) inzet als een loutere speelbal in hun relatiebreuk. Niks maar dan ook niks heeft zoiets te maken met het belang van dat kind in kwestie. Alleen, louter en alleen het belang van elke ex-partner is het, wat hierbij speelt. Daar waar een scheiding voor een kind dikwijls een erg traumatische ervaring is moet hij zich nu ook nog dergelijk onzinnig gedrag laten welgevallen.

 Trouwens, ik heb het altijd al moeilijk gehad met de term co-ouderschap.  Ik ben er altijd van uit gegaan dat ‘ouders’ géén enkelvoudig maar een meervoudig begrip is. Maar dat zal wel oerconservatief klinken.  Hoe dan ook : België is een beschaafd land waar de rechten van een kind als zeer belangrijk, zelfs als een essentieel gegeven worden beschouwt. Wij hebben zelfs een kinderrechten-commissaris. En uitgerekend in dit land kunnen zulke dingen als ‘meervoudige schoolinschrijvingen’ op wettelijke basis ?!

Hallo kinderrechtencommissaris ?!

Standaard