Opinie

’t Was altijd zo ?! -1-

Turnhout, december 199O

De eerste multi-culturele-kerstmarkt is een feit.  Eerder in dat jaar was ik samenwerking gaan zoeken met het ABVV en vele vrijwilligers. Ondermeer vakantiegenoegens (nu Pasar) en vele andere vrijwilligers waren er vanaf het eerste moment bij.  Wij kozen uitdrukkelijk voor een multi-culturele-invalshoek, waarbij zowel de armoede van onze ‘eigen mensen’ als de problemen in landen ver van ons in de belangstelling werden geplaatst.

De aanleiding tot deze kerstmarkt was te vinden in (o.m.) de opening van het lokaal integratiecentrum WELKOM. Het was Mevr. Paula D’hondt, Koninklijk commissaris voor de migranten, die dit centrum kwam openen. Vooraleer ze dat kon doen moest ze wel door een cordon politieagenten die haar beschermden voor tegenbetogers van het vlaams blok. Enkele jaren later zou Welkom vehuizen naar een pand in de Otterstraat. Vooraleer het zover was, moest er nog ‘een heikel gesprek’ met o.m. de handelaars en bewoners van de Otterstraat worden gevoerd.  Er was immers heel wat onvrede over het feit dat deze straat nu ‘zou worden overspoeld door vreemden’.

Lees mee wat GVA daarover schreef op 11/2/93

Verantwoordelijken van het Turnhoutse integratiecentrum WELKOM zijn gisterenavond de confrontatie aangegaan met hun toekomstige buren uit de Otterstraat. Het werd een grimmig gesprek waarbij de buurtbewoners vreesden dat hun hadelsstraat door de komst van Welkom op termijn zou ontaarden in een getto van migranten…De buurtbewoners vreesden dat de concentratie aan vreemdelingen een nefaste invloed zou hebben voor Belgische handelaars en eigenaars

Spredingsplan asielzoekers : het laatste nieuws van 9/10 oktober 1993

Gemeentebesturen mogen het probleem van asielzoekers niet langer voor zich uitschuiven…In het spreidingsplan voor kandidaat-politieke vluchtelingen wordt als richtlijn meegegeven dat elke gemeente minstens één asielzoeker per duizend inwoners moet opnemen. De meeste gemeenten hanteren de interpretatie : één asielzoeker per duizend is genoeg om aan onze plichten te voldoen…

(in die tijd mochten deze kandidaat-politiek-vluchtelingen wèl werken en ook al betaalden ze RSZ, ze konden achteraf géén rechten op werkloosheid verwerven) Als zo een vreemdeling zijn werk verliest klopt hij bij het (Turnhoutse)  OCMW aan, maar krijgt nul op het rekest (géén bestaansminimum zoals dat toen nog werd genoemd) Zij tekenen dan beroep aan bij de arbeidsrechtbank en telkens weer moet de rechter vaststellen dat de aanvrager recht heeft op deze financiële steun en fluit het OCMW terug…het OCMW kan later dit bedrag terugvorderen bij het ‘bijstandsfonds’ Dré Wolput van het LIC Welkom trekt zich deze problematiek erg aan. Of die man nu dood gaat van de honger (economische vluchteling) of door een kogel (politieke vluchteling), dood is dood. We mogen niet lijdzaam toezien en de problemen wegschuiven omdat anderen dat ook doen

November 2010

Er komen een 500-tal asielzoekers naar Weelde. In de vroegere militaire basis zullen daartoe de nodige wooncontainers worden geplaatst. Het gemeentebestuur èn OCMW hebben, in tegenstelling tot vele anderen, niet afwijzend gereageerd, maar hebben wel een aantal voorwaarden bedongen met de federale overheid. Ondertussen loopt er een on-line petitie om deze tijdelijke verblijfplaats af te wijzen. Recent las ik op GVA-online, dat de Hr. FDW, blokbelanger van het eerste uur, op 27/11/2010 persoonlijk het protest zal komen aanvuren

Dit weekend in GVA en GVT de aankondiging dat de Moskee op termijn zal verhuizen naar de Otterstraat. Ik hoop dat de reacties zoals die zich in 1993 hebben voorgedaan nu achterwege blijven. (want, niet de geschiedenis herhaalt zich!)

Of, waren zijn en blijven wij die bange blanke mensen die al wat vreemd is blijven afwijzen ?

Einde jaren 80 en in de jaren 90 heb ik mij als bestuurder van Welkom en als voorzitter van het centrum voor basiseductaie heel erg ingezet om te komen tot meer verdraagzaamheid in en om deze stad. Initiatieven als ‘het platform voor positieve beeldvorming’ werden gelanceerd op de kerstmarkt. En het was nodig, zeker na ‘zwarte verkiezingszondag’ van 1991. Later was er ook nog de oproep (1998) rond ‘red de democratie’ en roep een halt toe aan extreem-rechts. Beide initiatieven zijn echter snel teloor gegaan. Links en rechts werd -redelijk hardop- gefluisterd dat dit teloorgaan veel te maken had met ‘mijn persoon’. Ik heb me dan ook de volgende jaren veel meer ‘low-profile’ opgesteld in deze aangelegenheden. Vandaag roep ik echter iedereen terug op om meer dan ooit waakzaam te zijn. Extreem-rechts mag dan al flink kleiner zijn geworden in de concrete verkiezingscijfers. Hun gedachtengoed blijft meer dan ooit gedijen. Daar moeten we met z’n allen de handschoen tegen opnemen. Of zijn we uitgeblust ??

Met haar rapport had Paula D’Hondt in november 89 een ‘inpassingsconcept’ voorgesteld. Zoals altijd een politiek compromis maar daarom niet minder waardevol. Ik was en ben altijd een ‘adept’ van haar inpassingsconcept gebleven. En dit inpassingsconcept kreeg snel een meerderheid van het parlement achter zich. 
Helaas is de uitvoering na ‘zwarte zondag’ achterwege gebleven en is het beleid steeds banger geworden dat ze -bij een concrete uitvoering van het rapport D’hondt- extreem-rechts nog meer kiezers zouden bezorgen. Gevolg is al ruim 20 jaar een non-beleid. En dan in 2010 komen zeggen dat het ‘integratiebeleid mislukt is’ het is onvoorstelbaar grof èn laf tegelijk. Daarom herhaal ik nogmaals : het integratiedoel heeft al die tijd een degelijk omkaderend beleid gemist !

Wil je meer lezen over hetr rapport D’hondt, raad ik je deze link aan  http://www.dewereldmorgen.be/artikels/2010/11/10/integratiedebat-van-linkse-kerk-tot-rechts-kerkhof

Standaard