…en dan heb ik enkele bedenkingen klaar
De feestverlichting in de stad Turnhout zal na het weekend alweer uitdoven. En het moet gezegd, het was ongetwijfeld de mooiste in de wijde omtrek rond de stad. Vooraleer alles af te breken en op te bergen tot dit najaar, is er nog de grootscheepse activiteit van Turnhout by night. Binnen de kortste tijd waren de 10.000 beschikbare tickets uitverkocht. En dat was vorig jaar ook al het geval. Zonder twijfel zet dit Turnhout op de kaart !
En zo waren er in het verleden nog wel festiviteiten die Turnhout tot ver over de grenzen, bekendheid gaven. Denk maar aan de Turnhoutse vrijdagen.
Maar 7 jaar geleden -mei 2019- besliste het toenmalig stadsbestuur om een festiviteit, tegelijk ook een geweldig Turnhouts volksfeest, met name Verloren Mondagh, wat in 2002 in het leven werd geroepen, te schrappen van de feestkalender. Het evenement op de Grote Markt vond traditioneel plaats op de eerste zondag na de gewone ‘Verloren Maandag’.
Dat de bakkersbond telkens zorgde voor 3.500 worstenbroden en appelbollen, zegt duidelijk ook heel wat over het succes van deze -jaarlijkse- verloren mondagh. Een waar volksfeest dus ! Om ook de vele nieuwkomers in onze stad aan te moedigen om naar dit volksfeest te komen werden in de laatste editie zelfs halal-worstenbroden te koop aangeboden. Helaas had dat niet het verhoopte gevolg wat hun aanwezigheid betreft.
Toen ik eerder deze week op RTV de reportage zag hoe het gemeentebestuur van Ravels, aan maar liefst -1.200- inwoners worstenbrood en appelbollen serveerden, in 4 shiften van 400 personen dacht ik vanzelfsprekend terug aan dit vroeger volksfeest in onze stad.
Temeer omdat voor het afschaffen van de verloren mondagh activiteit op de Turnhoutse markt als reden werd opgegeven oubollig en te duur… Nu zal ik alvast de laatste persoon zijn om de gemeente Ravels en/of de inwoners ervan als oubollig te beschouwen…
Trouwens, ook in de dienstencentra van Orion werd afgelopen maandag aan vele tientallen Turnhoutenaren worstenbrood en/of appelbollen aangeboden. Tegen betaling uiteraard. Het blijft wat mij betreft eeuwig zonde dat dit volksfeest in 2019, met één pennentrek van de kaart werd geveegd !!
Maar, over oubollig gesproken…dat lijkt mij wel van toepassing op de formule van klinken met de Binken. Slechts een paar honderden Binken doen nog de moeite om erbij te zijn. Dat staat dan ook in schril contrast met 1.200 ‘Ravelse Pieren’ die kwamen smullen in het gemeenschapscentrum De Wouwer. Of met de 3.300 inwoners die in de gemeente Balen present tekenden voor een nieuwjaarsontbijt in open lucht nog wel.
Trouwens, wat klinken met de Binken betreft, valt nog steeds -net zoals destijds bij verloren mondagh- de afwezigheid op van de vele nieuwkomers in onze stad. En zoals je weet betreft dat al meer dan 50% van de Turnhoutse bevolking, jonger dan 65 jaar. Dit stadsbestuur hecht, zoals ook uitvoerig in de meerjarenplannen beschreven, veel belang aan verbinding en goed samen-leven.
Steeds weer vraag ik me af : hebben die vele nieuwkomers (zij) wel nood aan verbinding met ons (wij) ?! Of betreft dit bij wijze van spreken eerder een kwestie van collectieve zelfbevrediging van het linkse heir in onze stad ?!
Inzake verbinding en goed samenleven geef ik graag deze treffende reactie -letterlijk- weer, die ik kon lezen onder het artikel in HLN van 1 mei 2019, waarin vermeld dat de stad stopt met verloren mondagh
Ja ja nieuw bazen nieuwe wetten word gezegd . Een deel van de turnhoutenaars hebben in hun eigen voet geschoten. Da noemen ze de kracht van verandering. Straks mogen we ons misschien nog geen binken meer noemen.
https://www.hln.be/turnhout/stad-stopt-met-verlooren-mondagh-oubollig-en-te-duur~ab83996e/
Dré Wolput 